Hoşgeldiniz  

İLUHTA İZ BIRAKANLAR-6

SEDAT ERİŞ | 24 Haziran 2020 | Köşe Yazıları


SEDAT ERİŞ
sedaterisbp@gmail.com

FAHRETTİN ÖZDEMİR

Dünden Devam…

2008 Yılında bir kaza geçirmiş iki yıl felçli gibi yatağa mahkum olmuştum.

O imtihan günlerinin birinde Fahrettin Amcanın hasta olduğu, Güven hastanesine getirildiğini duydum.

Koltuk değnekleriyle, zor hareket ederek hastane ye gittim. Hastane önü hayli kalabalıktı.

Fahrettin Amcanın yattığı odaya girdiğimde iki üç kişi vardı. Fahrettin Amcanın beni o halde görünce inanılmaz bir acıma sesi kulağımda çınladı. Beni dikkatlice süzüyor, gözlerinde benim o halimden duyduğu üzüntüyü net görüyordum. Odadakiler ayakta durmadaki sıkıntımı görüp bir sandalye verdiler, oturdum. Fahrettin Amcanın sağlığı kötüydü. Konuşmada zorluk çekiyordu. Dostum Faris Ağabey amcanın başucunda duruyordu. Fahrettin amca onun kulağına benle ilgili Kürtçe bir şeyleri zorlukla söyleyebildi. Ben kendi durumumu unutmuş belleğimdeki o dev yürekli baba dostuna bakmakta onu o halde görmekte zorlanıyordum. Kısa bir süre sonra dayanamayarak odadan çıktığımda gözlerimde iki damla gözyaşı vardı.

Hani bir türkü vardır –Yolun sonu görünüyor derler ya.  Zaman Beni yolun sonuna doğru sürüklüyordu ve yapacak hiçbir şey yoktu.

Bir süre sonra Fahrettin Amcanın vefatını duydum. Kara yoluyla Batmana gittiğimde AMCAYI EBEDİYETİN KOLLARINA TESLİM ETMİŞLERDİ. Köydeki mezarına gittim. Mezarının başında ne kadar kaldım bilmiyordum ama içimden mezardan ayrılmak gelmiyordu.

2020 yılının başlarında İLUHTA İZ BIRAKANLAR YAZISINI kağıda dökmeye başlamıştım ki 11 Mart günü telefonumu arayan bir arkadaşım Ferit Ağabeyin yaralı olarak kaldırıldığı Malatya’da vefat ettiğini söyleyince dondum, kaldım. Saatler öğleden sonraydı ve Batmana kalkan uçaklar çoktan havalanmıştı. Çaresiz bir şekilde Diyarbakır’a gidecek uçaklara baktım hiç birinde yer yoktu.

Ne yapacaktım, O çaresiz anlar insan hayatının en taşınamaz anlarıdır. Kararımı vermiştim. Nasıl bir araç olursa olsun Batmana gidecektim.

ANKARA OTOGARINA GİTTİM. İlk otobüs akşam 5 te kalkacaktı. Biletimi aldım, saatler geçmek bilmiyordu. Otobüs en nihayetinde kalkabildi. 15 yıl sonra tekrar Otobüse biniyor ve Batmana gidiyordum.

Otobüsün yol aldığı her an Fahrettin Amcayı gördüğüm ilk Batman seyahatim gözümün önüne geliyor ve Fahrettin amcanın-Beni bulamaz isen oğlum FERİTİ bul sözleri çınlıyor, yüreğim daralıyordu.

Batmana vardığımda vakit sabahın körüydü. Taziye yerinin nerede olduğunu bile bilmiyor, Büyüyen, büyüdükçe yozlaşan yeni Batmanı hüzünle seyrediyordum.

Batman otogarındaki bu duruşumdan çok etkilenen bir Batmanlı yanıma yanaştı ve ABİ NE ARIYORSUN, NEYE BAKIYORSUN DEDİ

Acı ve Kederli bir sesle

-ESKİ BATMANI ARIYORUM diyebildim

O Batmanlı kardeşimin cevabı İluh’ta İz Bırakanlar yazı dizisini tamamladığım her makalede kulağıma çarpar

-SENİN O ARADIĞIN BATMAN YOK.

Vakit öğlene geldiğinde Özdemir ailesinin bir ferdi olan ve çok sevdiğim Mahmut ÖZDEMİRİ aradım. Sağ olsun geldi beni aracıyla aldı ve köye gidiş başladı. Yol boyunca İkimizin de ağzını bıçak açmıyordu.

Mahmut ÖZDEMİR en geç tanıdığım bu ailenin ferdiydi ama çok severdim.  Titrek bir sesle –MAHMUT anlat ne oldu diye kısık sesle bir soru sordum. Aslında olayı öğrenmekten çok yüreğimdeki kabarıklığı bastırmak istiyordum.

Taziye için gittiğim köyde Faris Ağabeyi görünce boğazım düğümlendi. 3 F harfi ile başlayan dost insandan ikisini toprak benden almış son F kalmıştı.

Faris Ağabeyinde çok duygulandığını görmenin acısını iliklerime kadar hissettim. Zira Ferit ve Faris ağabeyler arasındaki sevgi bağının gücünü benden başka çok az insan bilir. O meşum anda Faris Ağabeyin hüzünlü birkaç sözünü duymayacak kadar metanetimi kaybetmiştim, yanından ayrıldım.

O esnada Yanıma gelen Mahmut Özdemir kardeşime beni mezarlığa götürseydin dedim, beni köydeki mezara götürdü.

Ferit Ağabeyin mezarının başına geldiğimde beynim durmuş, ruhum kilitlenmişti. Benim o halimi görüp üzülen Mahmut hüznümü dağıtmak adına köydeki mezarlıkta yatanları isimleriyle tek tek gösteriyordu ama Özdemir ailesinde en son tanıdığım MAHMUT, BU KÖY MEZARLIĞINI NE KADAR ÇOK İYİ TANIDIĞIMI, BİLDİĞİMİ BİLMİYORDU.

Mahmut’la mezarlıktan ayrılıp Batmana döneceğim esnada ancak kendimin duyabileceği bir söz dizisi dudağımdan döküldü.

-AMCA, FERİT ağabeye kavuştun.

130 Kez Görüntülendi.
Etiketler:
Yorumunuz
Konu hakkındaki görüşleriniz nelerdir?

EN SON HABERLER

© 2017 Batman Güncel Gazetesi Tüm Hakları Saklıdır ~ İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.